مسلمان يا ديگرى او را در آن حال نبيند و اگر غير از اين شود كافر است . چهارم : بر هريزيدى فرض است كه هرروز دست برادر بزرگتر و دست پدر و مادر خود را ببوسد ، عدول از اين دستور نيز موجب كفر است . پنجم : گويند براى يزيدى جايز نيست كه نماز مسلمانان و سخنان نارواى آن‌ها را دربارهء مقدسات خود بشنود ، و اگر شنيد برطبق قوانين دين واجب است كه يا گوينده را بكشد يا خودش را ، و گرنه به جاى آن يك هفته روزه بگيرد و يك قربانى در راه ملك طاووس بكشد . ششم : در هنگام مرگ هريزيدى بايد شيخ و پير و برادر آخرتش پهلوى او باشند و يكى از آن‌ها اين كلمات را سه بار بر او بخواند : " اى بندهء ملك طاووس بايد كه تو بر دين معبود ما كه ملك طاووس است بميرى نه بر دين ديگرى ، و اگر كسى آمد و گفت كه بر دين اسلام يا يهود يا دين ديگرى غير از دين ملك طاووس بمير باور نكن و اگر باور كردى و به آن‌ها گراييدى كافر خواهى بود . هفتم : يزيدىها نزد خود خاكى دارند كه آن را بركات مىخوانند و آن خاك قبر شيخ عادى است و بر آن‌ها فرض است كه از اين خاك هميشه در جيب خود داشته باشند و هرصبح مقدارى از آن بخورند و اگر عمدا ترك كنند كافر مىميرند . هشتم : بر هريزيدى فرض است كه در محل خودش روزه بگيرد نه در محل ديگر ، براى اين‌كه هرروز بايد صبح نزد شيخ يا پيرش برود و از دست او روزه بگيرد و شب هم در وقت افطار از دست او با شراب مقدس روزه بگشايد و اگر از دست يكى از آن‌ها نباشد روزه‌اش قبول نيست . نهم : وقتى كسى از آن‌ها به سفر رود و يك سال يا بيشتر در غير محل خودش اقامت كند ، پس از بازگشت زنش بر او حرام مىشود و به جاى او هم زنى ديگر به او نمىدهند و اگر بدهند كارى بر خلاف دين كرده‌اند . دهم : هروقت پيراهن نو بدوزند بايد برادر يا خواهر آخرت آن‌ها يقه